تیب

تیب.( اِ ) بر وزن و معنی سیب است که عرب تفاح گوید. ( برهان ) ( از شرفنامه منیری ) ( از ناظم الاطباء ). اینکه صاحب برهان گفته به معنی سیب است که عرب تفاح گوید خطااست، شیب را سیب خوانده اند و تفاح دانسته اند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). || ( ص ) سرگشته و مدهوش. ( فرهنگ جهانگیری ) ( برهان ) ( اوبهی ). بی قرار و شتابزده. ( برهان ). بی قرار و سرگشته. ( شرفنامه منیری ). بی هوش و بی قرار و سرگشته و شتابزده. ( ناظم الاطباء ). مرادف و متابع شیب که به معنی شیفته و مدهوش است و علیحده مستعمل نشود.... ( فرهنگ رشیدی ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ):
نبوده مرا هیچ با تو عتیب
مرا بی گنه کرده ای شیب و تیب.رودکی ( از جهانگیری و انجمن آرا ).رجوع به شیب شود.
تیب. ( اِخ ) طیب. رجوع به طیب در همین لغت نامه و شدالازار چ اقبال ص 544 شود.

(ص. ) سرگشته، مدهوش.

= شیب۲ * شیب وتیب: نبوده مرا هیچ با تو عتیب / مرا بی گنه کرده ای شیب وتیب (دقیقی: ۱۱۳ ).

یک دسته مرتب ومنظم ازمردم، یک صنف ازمردم، هنگ
( صفت ) سرگشته مدهوش حیران.
طیب

سرگشته، مدهوش.

💡 نباشد هیچ هجری بی نهیبی چنان چون هیچ گشقی بی عتیبی

💡 هی بگو تو: «کازرونی » زنده باد باد پشتیبان آقای «زعیم »

💡 من از عتاب تو شکوه کنم غلطا حاشا بیار هرچه تو داری برای دوست عتیب

💡 همه ترتیب کرد آیین زَربَفت فرود آورد خسرو را و خود رفت

💡 ‫ابرو فتاده کُنج لب و گشته گوش کر‬ ‫قولاخ باتیب، گؤزی گیریب قاشینا‬

💡 گفتم: فدایت شوم، بدین ترتیب ما هلاک خواهیم شد. فرمود: نه، چه خداوند کسری های نماز را با نوافل اتمام همی دارد.