تفرجگاه
تفرجگاه، به عنوان یک اسم مرکب در زبان فارسی، به مکانی اطلاق می‌گردد که محل گردش، تماشا و شادمانی است. این واژه از ترکیب «تفرج» به معنای گردش و سرگرمی، و «گاه» به معنای زمان یا مکان، شکل گرفته و در مجموع بر فضایی دلالت دارد که امکان گشت‌وگذار و بهره‌مندی از لذت‌های طبیعی یا مصنوع را فراهم می‌آورد. بر اساس تعاریف واژه‌شناختی، تفرج‌گاه‌ها عموماً شامل اماکنی چون باغ‌ها، مرغزارها، کنار رودخانه‌ها و دیگر عرصه‌های طبیعی یا انسان‌ساخت می‌شوند که زمینه‌ساز آرامش و انبساط خاطر هستند.
در متون کهن ادب فارسی، همچون گلستان سعدی، از تفرجگاه به‌عنوان مکانی یاد شده که افراد می‌توانند پیوسته از نعمت‌های دنیوی و زیبایی‌های آن بهره‌مند گردند. این مفهوم، علاوه بر بار معنایی تفریح و سرگرمی، گاه به جنبه‌های تماشایی و هنری نیز اشاره دارد و در بستر فرهنگی ایران، پیوندی ناگسستنی با معماری، هنر باغ‌سازی و طبیعت‌گرایی دارد. تفرج‌گاه‌ها در طول تاریخ، نه‌تنها به عنوان عرصه‌های خصوصی، بلکه به عنوان فضاهای عمومی مورد توجه بوده‌اند و نقش مهمی در حیات اجتماعی و فرهنگی ایفا کرده‌اند.
امروزه با گسترش شهرنشینی و افزایش نیاز به فضاهای سبز و تفریحی، حفظ و توسعه‌ی تفرج‌گاه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این اماکن، افزون بر کارکرد تفریحی، در بهبود سلامت روانی افراد، کاهش آلودگی‌های شهری و تعامل انسان با طبیعت مؤثر هستند. بنابراین، برنامه‌ریزی برای ایجاد و نگهداری تفرج‌گاه‌های مناسب، به‌ویژه در مناطق پرتراکم شهری، از ضروریات مدیریت محیط زیست و توسعه‌ی پایدار به شمار می‌رود.
مترادف‌ها
تفریحگاه، گردشگاه، محل تفریح
لغت نامه دهخدا
تفرج گاه. [ ت َ ف َرْ رُ ] ( اِ مرکب ) جای تفرج و جایی که شادمانی آورد. و جای گشت و گذار مانند باغ و مرغزار و جز آن. ( ناظم الاطباء ). تفرج جای. جای سیر و تماشا. تفرج گه: و هردم به تفرج گاهی از نعم دنیا متمتع گردد. ( گلستان ). رجوع به تفرج و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) گردشگاه، جای تفرج.
فرهنگ عمید
جایی مانند باغ و مرغزار که شادی و نشاط بیاورد، جای تفرج، گردشگاه.
جمله سازی با تفرجگاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جان نثار مقدم جانان نکرده، دم به دم چیست بهره از تفرجگاه بحث جان نثار
