هفت گنج

هفت گنج. [ هََ گ َ ] ( اِ مرکب )نام نوایی از موسیقی. ( یادداشت مؤلف ):
گه نوای هفت گنج و گه نوای گنج گاو
گه نوای دیف رخش و گه نوای ارجنه.منوچهری.|| ( اِخ ) هفت گنج خسرو پرویز: دیبه خسروی سوخته، بادآورد، افراسیاب، شادور، بزرگ خضرا، عروس. ( یادداشت مؤلف ).

( ~. گَ ) (اِمر. ) از آهنگ های موسیقی قدیم ایران.

نام داستانی است از جمله ۳۶٠ داستان باربد که در فرهنگهای فارسی آمده و نظامی که در خسرو و شیرین آنرا بنظم در آورده است و این داستان در وصف ثروت خسرو پرویز است که وی هفت گنج بشرح زیر داشته: ۱ - گنج عروس. ۲ - گنج باد آورده. ۳ - گنج افراسیاب ۴ - گنج سوخته. ۵ - گنج خضرائ. ۶ - گنج شاد آورد. ۷ - گنج بار تیف گنج.

از آهنگ‌های موسیقی قدیم ایران.

💡 بر خط دستش که هند و چین در اوست هفت گنج شایگان خواهم فشاند

💡 در هفت گنجینه را باز کرد برسم کیان خلعتی ساز کرد