دیموس

دیموس. ( اِخ ) از دو قمر مریخ نام قمر خردتر آن است. ( از یادداشت دهخدا ).

از دو قمر مریخ نام قمر خردتر آن است.

{Deimos} [نجوم] قمر کوچک مریخ با شکلی غیرکروی و نامنظم با قطر حداکثر 16 کیلومتر

دیموس (قمر). دِیموس کوچک ترین و دورترین قمر مریخ است.
نام عارضه های دیموس مربوط می شود به نگارندگانی که در مورد قمرهای مریخ نوشته اند. هم اینک دو عارضهٔ نام گذاری شده بر دیموس وجود دارد یکی دهانهٔ سویفت و دیگری دهانهٔ ولتر. جاناتان سویفت و ولتر وجود قمرهای مریخی را پیش بینی کرده بودند.
دیموس در ۱۲ اوت ۱۸۷۷ توسط آساف هال ( Asaph Hall ) کشف شد. هال هم زمان، قمر دیگری به نام فوبوس را در پیرامون بهرام کشف کرد.
نام دیموس به معنی دلهره و فوبوس به معنی ترس است. این دو نام مربوط به اسطوره های یونانی باستان هستند.
منشأ پیدایش این قمر به صورت کامل شناخته شده نیست. در برخی مطالعات فوبوس و دیموس به عنوان سیارک هایی که توسط میدان گرانش مریخ اسیر شده اند ذکر شده اند و در برخی مطالعات آن ها را حاصل برخورد جسمی دیگر به مریخ می دانند. مطالعات اخیر نشان می دهد فوبوس و دیموس حاصل از هم گسیخته شدن یک قمر بزرگ تر در حدود ۲٫۷ - ۱ میلیارد سال پیش هستند.

دِیْموس (Deimos)
یکی از دو قمر مریخ، با شکل بی قاعده ای به ابعاد ۱۱×۱۲×۱۵ کیلومتر. هر۱.۲۶ روز زمینی یک بار بر گرد مریخ، و در ارتفاع ۲۴هزار کیلومتری مدارپیمایی می کند. دیموس به اندازۀ فوبوس، دیگر قمر مریخ، دهانه دار نیست. در ۱۸۷۷، اخترشناس امریکایی، اَسف هال، دیموس را کشف کرد و تصور می شود سیارکی باشد که گرانی مریخ آن را به دام انداخته است. در ۱۹۷۷ وایکینگ ۲، کاوشگر ناسا (مؤسسۀ ملی هوافضای امریکا)، به دیدار دیموس رفت. این کاوشگر در فاصلۀ ۲۹کیلومتری سطح این قمر پرواز، و عکس هایی تفصیلی از چشم انداز پرچاله و سنگ پوش آن تهیه کرد.

💡 ناظران مستقر بر مریخ همچنین می‌توانند پدیده ماه‌گرفتگیهای فوبوس و دیموس را مشاهده کنند. فوبوس حدود یک ساعت را در سایه مریخ می‌گذراند؛ در مورد دیموس این زمان حدود دو ساعت است. به طرز شگفت‌آوری، با وجود مدارگردی تقریباً در صفحه استوایی مریخ و فاصله بسیار نزدیک به مریخ، موقعیت‌هایی وجود دارد که فوبوس موفق می‌شود از کسوف شدن بگریزد.

💡 ناظران مستقر بر مریخ می‌توانند گذار فوبوس و گذار دیموس از مقابل خورشید را مشاهده کنند. گذارهای فوبوس همچنین می‌توانند خورشیدگرفتگی جزئی در مریخ توسط فوبوس نامیده شوند، زیرا قطر زاویه‌ای فوبوس تا نیمی از قطر زاویه‌ای خورشید است. با این حال، در مورد دیموس تنها اصطلاح «گذار» مناسب است، زیرا این قمر بصورت یک نقطه کوچک روی صفحه خورشید ظاهر می‌شود.

💡 بیشتر سیاره‌های منظومهٔ شمسی، یک یا چند قمر دارند. بیشترین تعداد قمرها در منظومهٔ شمسی متعلق به سیاره‌های گازی است. مریخ دو قمر به نام‌های فوبوس و دیموس دارد. گانمید از قمرهای مشتری و بزرگ‌ترین قمر منظومهٔ شمسی است. مهم‌ترین قمرهای این منظومه عبارتند از ماه (قمر زمین)، قمرهای گالیله‌ای (قمرهای مشتری)، تیتان (قمر زحل) و تریتون (قمر نپتون).

💡 آرس پذیرفت و با آفرودیت به قصر خویش در تراکیه رفت و آفرودیت از وی فرزندانی به نام‌های اروس (خدای عشق) و هارمونیا (الههٔ تناسب) و دو پسر دوقلو به نام‌های فبوس (ترس) و دیموس (وحشت)، به دنیا آورد.