خساست به معنای خودداری از خرج کردن و بخشش است و به افرادی اطلاق میشود که از صرف مال و منابع خود امتناع میکنند. در واقع، خساست نشاندهنده تمایل شدید به نگهداری اموال و دوری از هرگونه انفاق است. فرد خسیس معمولاً ترجیح میدهد که به جای کمک به دیگران، داراییهای خود را حفظ کند و از ایجاد هرگونه هزینهای پرهیز میکند. این نوع رفتار میتواند تأثیرات منفی بر روابط اجتماعی و روابط انسانی داشته باشد، زیرا بخشش و انفاق به نوعی نشانهای از انسانیت و مهربانی است. در دنیای امروز، جایی که همکاری و همیاری میان افراد بسیار اهمیت دارد، خساست میتواند مانع از ایجاد ارتباطات مؤثر و پایدار شود. بنابراین، درک و مقابله با این خصلت میتواند به بهبود کیفیت زندگی اجتماعی و فردی کمک کند.
خساست
لغت نامه دهخدا
خساست. [ خ ِ س َ ] ( ع اِمص ) زبونی. ( از غیاث اللغات ). فرومایگی. ( آنندراج ). دنائت. پستی. حقارت. رذالت. ( یادداشت بخط مؤلف ): بچشم حقد و حسد که مظهر و مبدی معایب است و منشی مساوی و مثالب و تولد آن از نتیجه همت و خساست طبیعت ننگرد. ( جهانگشای جوینی ). و به شناعت خساست راضی نمیشد. ( جهانگشای جوینی ). || خِسَّت. ( یادداشت بخط مؤلف ). بخل. ( غیاث اللغات ):
فاقه کنعان دهد خساست بغداد
نعمت مصر آورد سخای صفاهان.خاقانی.
فرهنگ معین
(خَ سَ ) [ ع. خساسة ] (اِمص. ) پستی، فرومایگی.
فرهنگ عمید
۱. خسیس بودن.
۲. [قدیمی] فرومایگی، پستی، ناکسی.
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) خسیس بودن فرومایه بودن. خسایس ۲ - ( اسم ) فرو مایگی پستی ناکسی. ( اسم ) جمع: خسیسه
ویکی واژه
پستی، فرومایگی.
جمله سازی با خساست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نهفته پرده امساک جمله چهره جود گرفته گرد خساست همه عذار کرم
💡 ای ابر بدره بخش که در ابر قطره بخش آنجا که بر و بذل توباشد خساست است
💡 تا که نباشد بنزد عقل برابر منقلت عالم و خساست جاهل
