گلخن

گلخن. [ گ ُ خ َ ] ( اِ مرکب ) ( از: گل = کردی کل، حرارت، جوش + خن، خانه، پسوند مکان ) گلخان، کردی کول خن ( بخاری )، طبری گولخوم. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). آتشگاه حمام را گویند، و معنی ترکیبی این آتشخانه باشد چه گل به معنی اخگر آتش و خن خانه زیرزمین را گویند. ( برهان ). آتشگاه و نوعی از آتشدان است که در آن به ریگ گرم غله بریان کنند و معنی ترکیبی این لفظ آتش خانه باشد، چه گل به ضم به معنی اخگر آتش است و خن مخفف خانه. ( غیاث ) ( مجموعه مترادفات ص 300 ).تون گرمابه. اتون. ( زمخشری ). عُنّه اجاق. اتون الحمام؛ گلخن گرمابه. کانون.

( ~. خَ ) (اِمر. ) ۱ - تون حمام. ۲ - جای انداختن زباله.

آتش خانۀ حمام، تون، توشکان.

( اسم ) ۱ - نوعی آتشدان که در آن غله را بریگ گرم بریان کنند. ۲ - تون گرمابه اجاق حمام: آب حیات از آتش گلخن دمد چو باد کز نقش خاک پاش بگلخن در آورم. ( خاقانی ) ۳ - مزبل. تون حمام. ۴ - جایی که خس و خاشاک در آن ریزند مزبله: گلشن گلخن شود چون بستیزه کنند در یک خانه دو تن دعوی کدبانویی. ( سنائی )

گلخن ( به لاتین: Gelkhen ) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده است.

💡 شعله برمی خاست از بیطاقتی و می نشست من نجنبیدم ز جا تا جا بگلخن داشتم

💡 فرشته‌خوی کند عشق، دیوسیرت را به گلخن ار گذرد بوی عشق، باغ شود

💡 در آن کنج گلخن خزید از هراس تضرّع کنان با مغ ناسپاس