معلق زدن

معلق زدن. [ م ُ ع َل ْ ل َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) حرکت کردن داربازان و بازیگران به وضعی که واژگون گشته به سرعت باز راست شوند چنانکه کبوتران کنند، به هندی کَلا بازی نیز گویند. ( از آنندراج ) ( از غیاث ). خود را از زمین بلند کردن و در هوا چرخ خوردن و سپس به زمین آمدن. ( ناظم الاطباء ):
باشه از چابکی و دمسازی
صد معلق زدی به هر بازی.نظامی ( هفت پیکر چ وحید ص 193 ).از فسون او عدمها زود زود
خوش معلق می زند سوی وجود.مولوی.و رجوع به معلق شود.
- امثال:
برای یک شاهی هفت جا معلق می زند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
|| نوعی از ورزش کشتی گیران است. ( غیاث ) ( آنندراج ).

(مُ عَ لَّ. زَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص م. ) پشتک زدن.

( مصدر ) بر هوا جستن و دایرهای طی کردن و سپس با پا بزمین آمدن یا سررا بزمین گذاشتن و پاها را از پشت بالا بردن و نیم دایره طی کردن و از سوی دیگر بزمین گذاشتن پشتک زدن: باشد از چابکی و دمسازی صد معلق زدی بهر بازی ( کنیزک شاه ). ( نظامی )
حرکت کردن دار بازان و بازیگران به وضعی که واژگون گشته به سرعت باز راست شوند چنانکه کبوتران کنند.

پشتک زدن.

💡 آن معلق زدنش راست بر آن اسبان بود دل بدخواه خداوند جهان زیر و زبر