مصلوب

مصلوب. [ م َ ] ( ع ص ) بردارکشیده شده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آویخته. درآویخته. برآویخته. بیاویخته. به چلیپا برکرده. به چلیپا برزده. بردارزده. بردارکشیده. بردارشده.دارزده. به دارکشیده. ( یادداشت مؤلف ). || سخت تب زده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
- مصلوب شدن؛ به دار آویخته شدن. آویخته گشتن. بر دار کشیده شدن.
- مصلوب کردن؛ به دار آویختن. بر دار زدن. آویختن.

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) به صلیب کشیده شده، به دار آویخته.

به دارآویخته شده.

بدار آویخته شده
(اسم ) بردار کشیده شده بدار آویخته جمع: مصلوبین.

💡 ولیت بادا در روضهٔ بقا ساکن عدوت بادا بر شارع فنا مصلوب

💡 چون بقول اوست مصلوب جهود پس مرورا امن کی تاند نمود