رزاق

رزاق. [ رَزْ زا ] ( ع ص ) پیداکننده روزی و دهنده آن. ( منتهی الارب ). رزق دهنده. ( آنندراج ).روزی دهنده. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). بسیار رزق دهنده. ( فرهنگ نظام ). روزی بخش. بسیار روزی بخش. بسیار روزی رسان. بسیار روزی ده. ( یادداشت مؤلف ): 
رزاق نه کآسمان ارزاق 
سردار سریردار آفاق.نظامی. || ( اِخ ) اسمی است از اسمای حق سبحانه و تعالی. ( آنندراج ). از صفات خداوند عالم جل شأنه، یعنی پیداکننده روزی و دهنده ٔآن. ( ناظم الاطباء ). این اسم مخصوص خداست. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ). نامی از نامهای خدای تعالی. ( یادداشت مؤلف ). این لفظ یکی از نامهای خداست و در غیر او استعمال نمیشود. ( فرهنگ نظام ). خدای تعالی و به غیر او اطلاق نمیشود. ( از اقرب الموارد ): 
مرا ز چنگ نوایب به جود خود برهان 
که خلق را تویی امروز نایب رزاق.خاقانی.گرم نیست روزی به مهر کسان 
خدای است رزاق روزی رسان.نظامی.دادار غیب دان و خداوند آسمان 
خلاق بنده پرور و رزاق رهنما.سعدی.- امثال:
رزاق دیگری است، نظیر: الرزق علی اﷲ. دهن باز بی روزی نمی ماند. اکبر ندهد خدای اکبر بدهد. ( امثال و حکم دهخدا ج 2 ص 866 ). و رجوع به امثال و حکم ج 1 ص 249 شود.

(رَ زّ ) [ ع. ] (ص. ) روزی دهنده.

۱. رزق دهنده، روزی دهنده، روزی رساننده.
۲. (اسم، صفت ) از نام ها و صفات خدای تعالی.

روزی دهنده، روزی رساننده، ازنامهای باری تعالی
( صفت ) رزق دهنده روزی دهنده.
پیدا کننده روزی و دهنده آن بسیار رزق دهنده.

اسم: رزاق (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: razzāq) (فارسی: رزاق) (انگلیسی: razzagh)
معنی: روزی دهنده، از نام های خداوند

[ویکی اهل البیت] رَزّاق به معنی «روزی رسان»، از صفت های خداوند است. نام رزاق تنها برای خدا به کار می رود و ویژهٔ اوست و در دیگر موارد کاربرد ندارد. واژهٔ رزاق را روزی دهنده، بسیار روزی بخش و بسیار روزی ده نیز ترجمه کرده اند.

روزی دهنده.

💡 ان کفت الایام ارزاق الوری فالکف منه نائب الایام

💡 تیغ من این زبان بود که بود به تر از تیغ و تیر و مرزاقم

💡 ای غم ارزاق ما بر خاطرت ای چو رزق عام احسان و برت