شکا

شکا. [ ش َ ] ( اِ ) به معنی شقاست. ( فرهنگ اوبهی ). تیردان. ( لغت فرس اسدی ). شغا. ترکش. جعبه. کنانه. شقا. ( یادداشت مؤلف ):
به تیر غمزه دل عاشقان شکار کند
عجب تر آنکه به تیری که از شکا نه جداست.ابوعبداﷲ ادیب ( از لغت فرس اسدی ).و رجوع به مترادفات کلمه شود.
شکا. [ ش ُ ] ( اِ ) شوکا. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شوکا شود.

(شُ ) (اِ. ) بزکوهی.

( اسم ) بز کوهی. توضیح این کلمه به سبب مشابهت با کلمه شکار و نیز بدان جهت که بز کوهی را شکار کنند به صورت شکار نیز استعمال شود.
کفته شدن ناخن کسی

بزکوهی.

💡 شیر هنگام صید ظلم نکرد یک شکم زان شکار بیش نخورد

💡 دو صید افکن مه و خورشیدشان چهر یکی گشته شکار مه یکی مهر

💡 آوردنش به عالم و بردن به خاک چند؟ پروردنش به شکر و کردن شکار چیست؟

💡 که از فر و اورند او در جهان بدی دور گشت آشکار و نهان

💡 وزان پس فریدون به گرد جهان بگردید و دید آشکار و نهان

💡 به برگرد افکنست و شیر شکار شیر مرد اوژنست و ببر شکر