مشکین ختام

مشکین ختام. [ م ُ /م ِ خ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از شرابی است که در آخر بوی مشک کند، و این کلمه را در تعریف و بعضی در صفت شراب گفته اند. ( برهان ) ( آنندراج ). شرابی که در آخر بوی مشک دهد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده بعد شود.

۱. شرابی که در آخر بوی مشک بدهد.
۲. آنچه که پایانش نیکو باشد.

( اسم ) ۱ - شرابی است که در آخر بوی مشک دهد.۲ - آنچه که پایان آن عالی باشد.

💡 میی خوردی که آن مشکین ختام است هنیئاً لک ترا این می تمام است

💡 صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را ز زلفش نامهٔ مشکین ختام آورد مستان را