لغت نامه دهخدا
شوسه. [ ش ُ س ِ ] ( فرانسوی، اِ ) شُسِه. راه ساخته و پرداخته. || در تداول فارسی، جاده اتومبیل رو و غیرآسفالته. راه ساخته شده و شن و سنگ ریزه ریخته شده. ( از ناظم الاطباء ).
شوسه. [ ش ُ س ِ ] ( فرانسوی، اِ ) شُسِه. راه ساخته و پرداخته. || در تداول فارسی، جاده اتومبیل رو و غیرآسفالته. راه ساخته شده و شن و سنگ ریزه ریخته شده. ( از ناظم الاطباء ).
(شُ سِّ ) [ فر. ] (اِ. ) جاد ه ای که عملیات زیرسازی آن انجام شده باشد و به جای آسفالت روی آن شن ریخته باشند، جادة ساخته و پرداخته.
ویژگی جادۀ هموار و شن ریزی شده.
جاده همواروشن ریزی شده، جاده سوخته وپرداخته
( اسم ) جاده ساخته و پرداخته.
جاد های که عملیات زیرسازی آن انجام شده باشد و به جای آسفالت روی آن شن ریخته باشند، جادة ساخته و پرداخته.
💡 راههای روستایی استان ایلام در سال ۱۳۹۰، ۱۰ هزار و ۵۷۱ کیلومتر جاده آسفالته و ۳۱ کیلومتر جاده شوسه و ۶۲ کیلومتر جاده خاکی و ۴ کیلومتر مالرو بود.
💡 در هشتمین سال سلطنت مظفرالدین شاه قاجار جادهای شوسه از آستارا به اردبیل کشیده شد که به طرق مظفری معروف گشت. دیدنیترین قسمت این جاده در بالای پل زیبای بهارستان است که از چندین پیچ تند و خطرناک تشکیل گردیده و آن زمان پاسگاهی را برای حفاظت از این مکان احداث میکنند. یک کیلومتر بالاتر از آنجا چشمهای از دل کوه میجوشد که برای نوشیدن آب صف طولانی تشکیل میشود.
💡 نقش بنای سیلوی اهواز در سال ۱۳۱۵ طرح و ساختمان آن در سال ۱۳۱۷ و در سال ۱۳۱۹ با هزینه پانزده میلیون ریال به پایان رسید. سیلوی اهواز با ظرفیت ۳۲۰۰ تن دومین سیلوی کشور بعد از سیلوی تهران بودهاست. این سیلو به سه راه آبی، شوسه وراه آهن دسترسی داشت.