لغت نامه دهخدا
شهودی. [ ش ُ ] ( اِخ ) شاعری از لاهیجان و معاصر سلطان یعقوب و دارای دیوان است.شاهنامه ای مشتمل چهارهزار بیت نظم کرده بزبان ترکی.رجوع به آتشکده آذر ص 166 و مجمعالخواص ص 311 شود.
شهودی. [ ش ُ ] ( اِخ ) شاعری از لاهیجان و معاصر سلطان یعقوب و دارای دیوان است.شاهنامه ای مشتمل چهارهزار بیت نظم کرده بزبان ترکی.رجوع به آتشکده آذر ص 166 و مجمعالخواص ص 311 شود.
شهودی (رایانه)(heuristics)
فرآیندی که در آن یک برنامه تلاش می کند تا عملکرد خود را با فراگیری از تجربه های خود بهبود بخشد.
💡 آندری نیکولاویچ کولموگروف (به روسی: Андре́й Никола́евич Колмого́ров) ریاضیدان اهل اتحاد شوروی بود که دستآوردهای برجستهای در زمینههای احتمال، توپولوژی، آشفتگی، مکانیک کلاسیک، منطق شهودی، نظریه الگوریتمی اطلاعات و نظریه پیچیدگی محاسباتی دارد.
💡 آب حیوان چه بود؟زنده جاوید شدن بشنو،ای خواجه،که در عین شهودی مشهود
💡 تا نباشد جز تو مشهودی چو واحد در عدد مراحد را ساری اندر کل اشیا کرده ای
💡 ز وصلالوصل مقصود آن شهودیست کهم بعد از بقا او را صعودیست
💡 خود این گویند توحید شهودیست عیان جز در لطیفه نفس هم نیست
💡 در یک سطح شهودی و با یک نگاه کلی، این ایده وجود دارد که تجریهٔ توزیع مشترک