سیوم

به عنوان عدد ترتیبی و صفت نسبی، به چیزی اشاره دارد که در جایگاه یا رتبۀ سوم قرار گرفته باشد. این واژه، شکل دیگرشدۀ سوم و هم‌خانواده با سیم در فارسی دری است که بر اثر دگرگونی‌های آوایی در گذر زمان، این ریخت از آن پدید آمده است. کاربرد تاریخی آن در متون کهن فارسی، گواه زندۀ این تحول زبانی است. در متون ادبی و تاریخی فارسی، شواهدی از استفادۀ این واژه به چشم می‌خورد؛ از جمله در عبارت «کرت سیوم نیز آن حال واقع شد» از کتاب انیس‌الطالبین که به معنای دفعۀ سوم نیز آن اتفاق روی داد است. این کاربرد نشان می‌دهد که سیوم در دورۀ مشخصی از تاریخ زبان فارسی، جایگاه و مقبولیتی هم‌تراز با سوم داشته و در ادبیات نوشتاری به کار می‌رفته است. در نگاهی کلی، واژۀ سیوم نمایانگر گوناگونی و پویایی تاریخی زبان فارسی است و شناخت آن درک بهتری از سیر تحول اعداد ترتیبی در این زبان ارائه می‌دهد. امروزه اگرچه شکل استاندارد سوم رواج دارد، آگاهی از صورت‌هایی مانند سیوم و سیم برای مطالعه و درک متون کلاسیک فارسی و ریشه‌یابی واژگان، ضروری به شمار می‌آید.