سطحی

سطحی. [ س َ ] ( ص نسبی ) ظاهری و خارجی و بیرونی. ( ناظم الاطباء ). || بی عمق. || بیهوده و بی معنی. ( ناظم الاطباء ).

ماخوذ از تازی. ظاهری و خارجی و بیرونی. یا بیهود و بی معنی.

superficiale

💡 به دل پاک نظر کن نه به دستار سفید سطحیان را نظر از بحر گهر بر زبرست

💡 سطحیان را نیست از مغز حقیقت اطلاع کف ضمیر بحر اخضر را چه می داند که چیست

💡 آید حبابش در نظر مانند مروارید تر بر سطحی از لعل و گهر بهر تماشا ریخته

💡 سطحیان غور معانی نتوانند نمود رزق موج است ز دریای گهر خار و خسی

💡 چو سطحیان به کف از بحر گوهر قانع به غور حسن رسیدن ز من نمی آید

💡 سطحیان غور معانی نتوانند نمود بیش ازین جلوه به آیینه حیران مفروش