کلمهی «ساگو» به گیاهی از تیرهی نخلها با نام علمی Metroxylon اشاره دارد که در نواحی گرمسیری آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه رشد میکند. این گیاه بهویژه برای نشاستهی موجود در مغز ساقه و ریشههایش شناخته شده است و این نشاسته به «نشاسته ساگو» مشهور است. ساقهی این گیاه پس از برداشت خرد و آبگیری میشود تا نشاستهی سفید و پودری از آن استخراج شود که در غذاهای محلی و صنایع غذایی کاربرد دارد. ساگو معمولاً در زمینهای باتلاقی و نواحی مرطوب رشد میکند و مقاومت بالایی در برابر شرایط سخت محیطی دارد. برگهای بلند و پرپشت این گیاه نیز در ساخت پوشش و مصالح سنتی مورد استفاده قرار میگیرند. این گیاه از نظر اقتصادی اهمیت زیادی دارد، زیرا هم منبع غذایی و هم ماده اولیه صنعتی محسوب میشود. نشاستهی ساگو شبیه نشاستهی ذرت و سیبزمینی است و در پخت دسرها، کیکها و غذاهای سنتی کاربرد دارد. این گیاه چند سال طول میکشد تا به بلوغ برسد و قابل برداشت شود.
ساگو
لغت نامه دهخدا
ساگو. ( اِ ) قسمی درخت از تیره نخلها که ساقه آن اندوخته بسیار از مواد نشاسته ای دارد. این درخت در پانزده سالگی فقط یک بار گل میدهد و خشک میشود ولی اگر قبل از گل دادن آن را قطع کنند میتوان از هر درخت از 300 تا 400 کیلوگرم نشاسته بدست آورد. ( گیاه شناسی گل گلاب ص 292 ). || نوعی نشاسته که از بعضی درختان تیره نخیلات گیرند. سابودانه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
مادۀ نشاسته ای خوراکی که از مغز ساقۀ نوعی نخل به دست می آید و برای آهار زدن پارچه به کار می رود.
فرهنگ فارسی
ساجو نان ( درخت ).
دانشنامه عمومی
ساگو ( Sagu Metroxylon ) یک نشاسته بدست آمده از مغز میوه از ساقه درخت نخل ساگو است. این ماده غذایی بسیاری از مردم در گینه نو و جزایر مولوکو از آن است به نام Saksak و Sagu نام می برند. ساگو را می توان از مغازه های عطاری تهیه نمود. این نوع حلوا در هرمزگان و شهرستان های استان بوشهر ( کنگان , جم و عسلویه ) در خانه ها تهیه می شود و همراه با قهوه عربی سرو می شود. طرز تهیه آن به طور سنتی است، پخته و خورده می شود. شکل های مختلف مانند مخلوط با آب جوش به صورت یک خمیر، یا به عنوان یک کلوچه از آن استفاده می گردد.
ساگو مانند بسیاری از نشاسته دیگر، و هم ساگو و هم نشاسته کاساو ( یا مانیوک ) به صورت دانه دانه تولید می شوند. دانه ساگو در ظاهر شبیه به دانه کاساو ( یا مانیوک ) است، و هر دو ممکن است در بعضی از خوراکی ها به جای هم استفاده شوند. این تشابه باعث سردرگمی در برخی از نام های خوراکی ها ساخته شده با دانه های آن دو است.
صد گرم ساگوی خشک ۳۵۵ کالری تولید می کند، از جمله به طور متوسط ۹۴ گرم کربوهیدرات، ۰٫۲ گرم پروتئین، ۰٫۵ گرم فیبر غذایی، ۱۰ میلی گرم کلسیم، ۱٫۲ میلی گرم آهن، و مقادیر ناچیز از چربی، ویتامین ب، کاروتن ( ویتامین آ ) و ویتامین ث. ساگو می تواند برای هفته ها و ماه ها در بدن ذخیره شود، هر چند پس از آن که در دستگاه گوارش هضم و جذب شد، به طور کلی سریعاً جذب بدن می شود.
دانشنامه آزاد فارسی
ساگو (sago)
ماده ای سرشار از نشاسته، حاصل از نخل ساگو، با نام علمی متروکسیلون ساگو. از ساگو ماده ای مغذی به دست می آید و در تولید گلوکز و آهاردادن پارچه نیز کاربرد دارد.