صهبائی

صهبائی. [ ص َ ] ( اِخ ) سیدعبدالباقی. از شعرای هندوستان است، در خدمت شاه جهان و عالمگیر بوده. او راست:
خود مست و غمزه مست و دو چشم از خمار مست
یک ناتوان چه چاره کند با سه چار مست.( از قاموس الاعلام ترکی ).

💡 قدح از لاله بگیرد نرگس همه جا ساغر و صهبائی هست

💡 روزی که نبود ساغر و صهبائی تا کی عنبی خمی مئی مینائی

💡 روشن و بینا ز دست او شدم داد صهبائی ومست اوشدم

💡 توبه چون با همه تلخی کنم از باده عشق که بکیفیت این می نبود صهبائی