استدفاف

استدفاف. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) استدفاف امر؛ تمام و مهیّا و راست شدن کار. ( منتهی الارب ). استذناب. ( زوزنی ). || ممکن بودن. آسان بودن. یقال: خذ ما استدف لک؛ یعنی بگیر چیزی را که مهیّا و موجود است و بسهولت بدست آید. || استدفاف بموسی؛ موی زهار ستردن با تیغ. ( منتهی الارب ). || استدفاف طائر؛ نزدیک زمین پریدن، یا در زمین نشسته بال جنبانیدن. ( منتهی الارب ). رجوع به ادفاف طائر شود.