داشن

داشن. [ ش َ ] ( اِ )عطا. دهشت. دهشته. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). داشاد. داشات. عطا و بخشش و انعام باشد. ( برهان ):
ترا نز بهر داشن خواستارم
که من خود خواسته بسیار دارم.
توئی چشم مرا خورشید روشن
مرا دیدار تو باید نه داشن فخرالدین اسعد ( ویس ورامین ).که من داشن ندارم درخور تو
وگر جان را فشانم بر سر تو.فخرالدین اسعد( ویس و رامین ). || اجر و مکافات نیکی را هم گویند و در زند مرقوم است که داشن نقد و جنسی را گویند که پارسیان در عید و جشنها برسم نذر یا صدقه به فقرا و مساکین بدهند. ( برهان ). پاداش. اجر و مزد:
چکنم گر سفیه را گردن
نتوان نرم کردن از داشن.لبیبی.بدین رنج و بدین کردار نیکو
ترا داشن دهاد ایزد بمینو.فخرالدین اسعد ( ویس و رامین ).تویی چشم مرا خورشید روشن
مرا دیدار تو باید نه داشن.فخرالدین اسعد ( ویس و رامین ).
داشن. [ ش ِ ] ( ع ص ) جامه نو که پوشیده نشده باشد. || خانه نوتیار که سکونت کرده نشده باشد.( منتهی الارب ). || ( معرب، اِ ) معرب دشن است که دست لاف باشد. ( منتهی الارب ). جوالیقی در المعرب گوید: الداشن معرب و لیس من کلام البادیة و قال النضر: الداشن؛ الدستاران. ( معرب جوالیقی ص 145 ). دستاران.
داشن. [ ش َ ] ( اِخ ) نام موضعی به سیستان بیرون شارستان زرنگ و ظاهراً از محلات ربض بوده. ( تاریخ سیستان حاشیه ص 335 ). رجوع به تاریخ سیستان ص 335 و 336 و 338 و 344 و 351 و 364 و 372 و 382 شود. و نیز رجوع به لغت اطمیة در لسان العرب حاشیه ص 20 شود.

(شَ ) [ په. ] (اِمص. ) ۱ - داشتن. ۲ - عطا، بخشش.

۱. عطا، بخشش، دهش: که من داشن ندارم در خور تو / وگر جان برفشانم بر سر تو (فخرالدین اسعد: ۱۲۳ ).
۲. پاداش، اجر و جزای نیک: چه کنم گر سفیه به نکوی / نتوان نرم کردن از داشن (لبیبی: ۴۸۸ ).

( اسم ) ۱ - داشتن. ۲ - عطا بخشش انعام. ۳ - اجر مزد پاداش.
نام موضعی به سیستان بیرون شارستان زرنگ و ظاهرا از محلات ربض بوده

داشتن.
عطا، بخشش.

💡 تو بحر گوهر موجی به روز پاداشن تو ابر صاعقه باری به وقت پاد افره

💡 علاوه بر یپرم خان و کِری فداییان داشناکیست مانند دومان، که اهل قره باغ، داشناکیستی فدایی و نیز معلم، بود در اوایل دههٔ ۱۸۹۰ در تبریز و سلماس کاملاً شناخته شده بود.

💡 بباده افراه و پاداشن نبشته دو خط روشن بتیغش بر که: « لاتأمن » بگنجش بر که « لا تحذر »

💡 به علاوه، داشناکیست‌ها می‌بایست در مطبوعات و نیز در سایر رسانه‌های ذکر نشده تبلیغات گسترده‌ای را سامان می‌دادند.

💡 به باغ دل ز آب روی تخمی کشتی از حکمت که جز فضل و ادب نبود بر آن یک روز پاداشن

💡 انگیزه‌های ایدئولوژیک و سیاسی، احزاب ارمنی هنچاکیان و داشناکسوتیون به خصوص داشناکسوتیون، در ۱۹۰۷ به انقلاب مشروطیت ایران پیوستند و مشارکت و حمایت خود را از این نهضت در مراحل مختلف آن ادامه دادند.