گشتا
لغت نامه دهخدا
گشتا. [ گ ُ ] ( اِ ) بهشت را گویند و بعربی جنت خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ):
زآنکه گشتای خوب کاران راست
جمله عقبی حلال خواران است.سنایی.
فرهنگ معین
(گُ ) (اِ. ) بهشت.
فرهنگ عمید
بهشت، جنت: ز آنکه گشتای خوبکاران راست / جمله عقبی حلال خواران راست (سنائی: لغت نامه: گشتا ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) بهشت: زانکه گشتای خوب کاران راست جمله عقبی حلال خواران راست. ( سنائی )
بهشت است
فرهنگ اسم ها
اسم: گشتا (دختر) (فارسی) (تلفظ: gaštā) (فارسی: گَشتا) (انگلیسی: gashta)
معنی: فردوس، پردیس، بهشت، جنت، این واژه قرائتی از رسم الخط پهلوی «vahisht» به معنی بهشت است، این واژه قرائتی از رسم الخط پهلوی ' vahisht ' به معنی بهشت است
ویکی واژه
بهشت.
جمله سازی با گشتا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هوشمندی همچو جاماس و پَشوتَن دیده است شوکتِ گشتاس و داراییِ بهمن دیده است
💡 که بر من ز گشتاسپ بیداد بود ز گفت گرزم اهرمن شاد بود
💡 بدو گفت گشتاسپ من پیش ازین ببودم بر شاه ایران زمین
💡 بدو گفت گشتاسپ کای ماهروی سمن خد و سیمین‌بر و مشکبوی
💡 بر ما شما را گشتاده‌ست راه به مهریم با مردم نیک‌خواه
💡 ساخته بر ریگ ز انگشتان قلم می زند حرفی به دست خود رقم
