گسی

گسی. [ گ َ ] ( حامص ) گس بودن. عفوصت. زمختی.
گسی. [ گ ُ ] ( اِ ) مخفف گسیل است. روانه کردن. روانه نمودن و فرستادن. ( جهانگیری ) ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ).گسیل کردن. || وداع کردن. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ). || دفع کردن. ( برهان ). || فرستادن باشد کسی را به جایی. ( برهان ) ( آنندراج ). و رجوع به گسی کردن و گسیل کردن شود.

= گسیل

۱ - ( اسم ) ارسال فرستادن. ۲ - ( صفت ) راهی رونده: نومید مکن گسیل سایل را بندیش زروزگار آن سایل. ( ناصر خسرو )

{astringence} [علوم و فنّاوری غذا] احساس خشکی و جمع شدگی غشای دهان ناشی از خوردن برخی مواد غذایی

فرستادن، گسیل کردن. گسی کن بزودی به نزدیک شاه.....سوی شهر ایران گشادست راه (شاهنامه)

💡 نتوان در خم ابروی سیاهش پیوست آنک پیوند من سوخته بگسیخته است

💡 مگسیم و به خم باده در افتاده چو من به کرانی نرسم، چند پر و بال زنم؟

💡 مگسی کرده قی آنرا تو لقب کرده عسل وز تنعم خورشی زان خوش و در خور کرده

💡 گسی کرد و بر گاه تنها بماند سیاووش و سودابه را پیش خواند

💡 در روز جمعه ۲ مارس ۲۰۱۸ پارلمان ارمنستان، آرمن سارگسیان را به عنوان رئیس‌جمهوری آینده این کشور انتخاب کرد.

💡 یلانش خود به خود خواهند بگریخت پراکنده گهر چون رشته بگسیخت