لغت نامه دهخدا
گرد برانگیختن. [ گ َ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) غبار برآوردن. گرد پراکندن. اغبار. ( منتهی الارب ). ایقاظ. ( تاج المصادر بیهقی ). اعتکاب. ( منتهی الارب ):
برانگیختم گرد هیجا چو دود
چو دولت نباشدتهور چه سود.سعدی ( بوستان ). || نیست و نابود کردن. دمار از روزگار کسی برآوردن:
تو با شاه چین جوی ننگ و نبرد
ز کشورخدایان برانگیز گرد.فردوسی.