اشتهار داشتن

اشتهار داشتن. [ اِ ت ِ ت َ ] ( مص مرکب ) نامداری داشتن. ناموری داشتن. مشهور و معروف بودن.

مصدر ) ناموری داشتن معروف بودن.

💡 افزون بر همه ى اين مطالب، قرآن كريم داراى الفاظى است كه از معانى خاص حكايت مى كنند و طبيعتا شمار زيادى از علوم ادبى را در بر مى گيرد كه همگى از علوم اعتبارى هستند، مانند نحو و صرف و لغت و معانى و بيان و بديع...؛ هر چند اين علوم نيز با بعضى از امور نسبتا حقيقى، چون حالات نفسانى؛ مانند برانگيختن و باز داشتن و نشاط و گرفتگى و هيجان و سكون و شادى و نگرانى و اشتياق و كناره گيرى و اشتهار و گمنامى و... روابط رقيقى دارند، جز اين كه اساس اين علوم ادبى بر گرفته از اعتبارات عقلايى است كه از جهت وجود و عدم، وسعت و ضيق به آن اعتبار وابسته است.

💡 افزون بر همه ى اين مطالب، قرآن كريم داراى الفاظى است كه از معانى خاص حكايت مى كنند و طبيعتا شمار زيادى از علوم ادبى را در بر مى گيرد كه همگى از علوم اعتبارى هستند، مانند نحو و صرف و لغت و معانى و بيان و بديع...؛ هر چند اين علوم نيز با بعضى از امور نسبتا حقيقى، چون حالات نفسانى؛ مانند برانگيختن و باز داشتن و نشاط و گرفتگى و هيجان و سكون و شادى و نگرانى و اشتياق و كناره گيرى و اشتهار و گمنامى و... روابط رقيقى دارند، جز اين كه اساس اين علوم ادبى بر گرفته از اعتبارات عقلايى است كه از جهت وجود و عدم، وسعت و ضيق به آن اعتبار وابسته است.