کینه‌جویی

کینه جویی. [ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) کینه خواهی. ( ناظم الاطباء ). انتقام جویی. دشمنی:
عجب ناید ز خوبان تندخویی
چنان کز مهر گردون کینه جویی.نظامی.کینه جویی روش احسان نیست
هرکه احسان نکند انسان نیست.جامی.و رجوع به کینه جو و کین جویی شود.

انتقام جویی.

انتقام جویی

💡 سر زلف کینه‌افشاهن مژه مست کینه‌جویی ز تو بهتری نباشد ستم ترا گواهی

💡 هرکه را دل از غبارکینه‌جوییها تهی‌ست می‌کشد همچون نیام آسوده در برتیغ را

💡 باز ناز ماه‌رویی می‌برم باز مهر کینه‌جویی می‌برم

💡 کینه‌جویی نیست باری درخور مردان مرد کاین صفت دور از بزرگان شیوهٔ دونان بود

💡 کینه‌جویی ز شه روا نبود کینه‌جو به که پادشاه نبود