کشیک

کشیک. [ ک َ / ک ِ ] ( ترکی، اِ ) پاسبان. نگهبان. || مرد پاسبان. ( ناظم الاطباء ). قراول. نگهبان پاسدار. || نوبت دار. ( یادداشت مؤلف ). || نوبت پاسبانی. ( آنندراج ). || وظیفه مراقبت در کارهای لشکری در مدتی محدود از شب یا روز. قراولی. ( یادداشت مؤلف ).
- سرکشیک؛ آنکه رئیس نگهبانان در وقت نگهبانی است.
- کشیک آقاسی ( اصطلاح دوره صفویه )؛ پاسبان. نگهبان.
- کشیک آقاسی باشی؛ رئیس کشیکچی ها.

(کِ ) [ تر. ] (اِ. ) پاسبانی، نگهبانی.

پاس، نگهبانی.

ماخوذ از ترکی، پاس، نگهبانی کشیکچی: نگهبان، مراقب ۱ - نگهبانی مراقبت پاس: (می‌خواستند که به حوالی خوابگاه کشیک و پاسبانی قیام نمایند). یا اهل کشیک. کشیکچیان قراولان: و اهل کشیک شب متفرق شده کشیکچیان روز هنوز نیامده بودند. یا در کشیک بودن. پاسدار بودن قراول بودن: (از قورچیان ذو القدر که در کشیک بودند، مصرنامی قور غلو به جوحه سلطان زخم کاری زده ناچیز گردانید). ۲ - پاسدار قراول.

پاسبانی، نگهبانی.

💡 چون که فارغ از آستانه شدم در رواق کشیکخانه شدم