کشتمان
لغت نامه دهخدا
کشتمان. [ ک ِ ] ( اِ مرکب ) صحرای کشته و زراعت شده. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
(کِ ) (اِمر. ) زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.
فرهنگ عمید
کشتمند، مزرعه.
ویکی واژه
زمینی که در آن چیزی کاشته باشند.
جمله سازی با کشتمان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ایا بهست از ین خوان که کشتمان آبا از آنکه جیفه مسموم شد ابای جهان
