کارگشا

کارگشا. [ گ ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) کارگشای. تسهیل کننده کار. گشاینده کار. رجوع به کارگشای شود. || کسی که کارهای مردم را روبراه کند. واسطه. دلال.

(گُ ) (ص فا. ) مشکل گشا، چاره جو.

١. [عامیانه] کسی که به دیگری کمک می کند و کار او را راه می اندازد، آن که مشکل کسی را برطرف می سازد، گشایندۀ کار.
٢. دلال، واسطه.
۳. (اسم، صفت ) خداوند.

کارگشای:گشاینده کار، کسی که بدیگری کمک کندوکاراوراراه بیندازد
تسهیل کننده کار گشاینده کار

مشکل گشا، چاره جو.

💡 به نفس آیت رحمت به شرع رایت حق امین راه نمای و کریم کارگشای

💡 گه نفاذ زهی فتنه‌بند کارگشای گه وقار زهی جرم بخش عذرپذیر

💡 فریب کارگشایان روزگار مخور ببر زآه چراغی به آستانه دل

💡 خدای عزوجل رحم کرد بر دل من به فضل و رحمت بگشاد کار کارگشای

💡 کارگشای زمانه ناصردین شاه آن که دعا گوی او رسید به مطلب

💡 جوهر کارگشایی علم احسانهاست می‌کند دست بلند از همه بالا ناخن