چینی

چینی. ( حامص ) چیدن در تمام معانی. رجوع به چیدن شود.
- اسباب چینی؛ تهیه مقدمات عملی علیه کسی. توطئه.

(اِ. ) نوعی از گل نسرین.
(ص نسب. ) ۱ - اهل چین. ۲ - هر چیز ساخته شده در چین. ۳ - ظروف آبگینه که در قدیم از چین می آوردند.

۱. مربوط به چین.
۲. از مردم چین.
۳. تهیه شده در چین.
۴. (اسم ) ظرف هایی که از خاک مخصوصی موسوم به کائولن ساخته می شود. &delta، چون این خاک ابتدا در چین به دست آمده به این اسم نامیده شده.
۵. (اسم ) نوعی خاک از اقسام خاک رس که بیشتر آن از کائولینیت تشکیل یافته و چون خوب قالب گیری می شود و با پخته شدن در آتش سفید می شود، برای ساختن ظروف به کار می رود.

زبان چینی. زبان مردم چین و آن اصلا زبان یک هجایی است. ارزش دستوری هر (( یک هجایی ) ) طبق موقع وی در جمله تغیر میکند و بنابرین ممکن است اسم صفت یا فعل گردد. با تشخیص موقع ( یک هجایی ) در جمله و معرفت اصوات مفهوم جمله ها و عبارتها را درک میکنند. یا خط چینی الفبایی که چینیان بکار میبرند و آن طبق روایت اختراع امپراتور چین فوهی است. هر حرف چینی اساسا متشکل است از یک ریشه یا (( کلید ) ) و یک (( فونتیک ) ). امروزه غالبا توافق دارند که همه حروف فرهنگ چینی را از ۲۱۴ کلید استخراج کنند.
ظرفهای که ازخاک کائولن ساخته شودابتدادرچین بود
( صفت ) منسوب به چین. ۱ - از مردم چن اهل چین. ۲ - هر چیز ساخته شده در چین. ۳ - ظرف آبگینه ( که در قدیم از چین می آوردند ).
نوعی ظرف شکستنی که از گل و به طرز مخصوص سازند و در کوره پزند.

{porcelain} [هنرهای تجسمی] لعابینه ای که در حرارت بالا پخته می شود و به دلیل ظرافت لعاب کاری شفافیت پوسته های صدفی را پیدا می کند

💡 آخر شکست چینی دل بر ترنگ زد موی نهفته سر ز خمیرم ‌کنون ‌کشید

💡 ز خوشه چینی این چهره های گندم گون سفید را به نظر یک جو اعتبار نماند

💡 صدای کاسه چینی به گوش نکته‌شناس حکایتی بود از کاسه سر فغفور