چشم انداز

چشم انداز. [ چ َ / چ ِ اَ ] ( اِمرکب ) منظر و مد بصر. ( ناظم الاطباء ). منظره وسیع باصفا. ( فرهنگ نظام ). چشم افکن. منظره. دورنما. رجوع به چشم افکن شود. || نگاه. ( ناظم الاطباء ).

( ~. اَ ) (اِمر. ) دورنما، منظره.

۱. مساحتی از صحرا یا دامنۀ کوه که چشم همۀ آن را ببیند.
۲. منظره، دورنما، چشم افکن.
۳. منظرۀ وسیع باصفا.

( صفت اسم ) مساحتی از دشت یا تپه و کوه که چشم آنرا ببیند منظره.
منظره، دورنما، منظره وسیع وباصفا، چشم افکن

💡 طبیب این بحر عشق است و کنارش از نظر پنهان فکندی چون درین کشتی ز چشم انداز ساحل را

💡 چشم انداز های طنز گونه این کتاب بی‌نظیرند، اما آن‌چه این کتاب را بی‌نظیر تر می‌سازد کنار هم چیدن واژه به واژه این کتاب برای هدایت افکار و احساس شما به نقطه ای است که نویسنده می‌خواهد.

💡 نام آوری گفت: بنده ی خدا ببزرگی دست نیابد مگر آن که مردم را چنان از چشم اندازد که جز خدا نبیند و هیچکس بر سود و زیان رساندن بوی توانا نبود و یاآن که چنان ایشان را از دل برون کند که اعتنا نکند چگونه اش بینند.