چارطاقی
لغت نامه دهخدا
چارطاقی. ( اِ مرکب ) بنایی که برسر قبر کنند بی دیوار یعنی چند ستون که بر آن سقفی است. طاقی بر چهار ستون نهاده بی دیواری و غالباً آن را بر سر گورها سازند. بنای بی دیواری که چهار ستون و یک سقف دارد و بیشتر بر سر قبرها سازند:
بیرون رود ز زیر فلک مشت خاک ما
گو چارطاقیی بسر خاک ما مپوش. قاسم مشهدی ( از آنندراج ).|| نوعی از کلاه که چهار ترک دارد. ( آنندراج ).
چارطاقی. ( اِخ ) قریه ای است از قرای غار. از اعمال طهران. ( مرآت البلدان ج 4 ص 50 ).
فرهنگ فارسی
قریه ایست از قرای غار من اعمال طهران.
( صفت اسم ) بنای مربعی میانه ( نه بزرگ نه کوچک ) که بر سر گور مردگان سازند.
جمله سازی با چارطاقی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از بناهای چارطاقی در سطح کشور - آتشکده - یا به‌طور کامل تخریب شده یا تغییر کاربری داده شده‌است.
💡 در معماری سنتی ایران، چارطاقی یکی از عناصر مهم است که معمولاً برای قرار دادن آتش یا به عنوان آرامگاه استفاده می‌شده است.
💡 گردشگران با دیدن یک چارطاقی قدیمی در میان ویرانه‌های قلعه، از هنر و دقت معماران قرون گذشته بسیار شگفت‌زده و متاثر شدند.
💡 برای گرم نگه داشتن فضای میان خانه‌ها در زمستان‌های سخت، از ساخت یک چارطاقی کوچک در محوطه حیاط استفاده می‌کردند.
