پیشآ

نت کوچکی که پیش از نت های اصلی قرار می گیرد.

( صفت اسم ) نوت کوچکی اسب که قبل از نوتهای اصلی قرارمیگیرد. یکی از نوت های زینت و آن نت کوچکی است که قبل از نوتهای اصلی قرار میگیرد و آن بر دو قسم است. یا پیشای تحتانی. یک دوم از نوت اصلی بم تراست. یا پیشا فوقانی. یک دوم از نوت اصلی بالاتر نوشته میشود. این دو را پیشای ساده گویند. باید دانست که پیشا امکان دارد که مضاعف باشد در این صورت پیشای فوقانی و تحتانی متفقا قبل از نوت اصلی واقع میشود. در صورتیکه پیشا ساده باشد بصورت چنگ خط خورده و اگر مضاعف باشد مانند دولا چنگ های کوچک نوشته میشود.

پیش آ
{appoggiatura} [موسیقی] 1. نغمۀ ناملایم از یک آکورد که در ضرب قوی ظاهر می شود و به صورت بالارونده یا پایین رونده بر روی نغمۀ ملایمِ ضربِ نسبتاً ضعیف تر همان آکورد حل می شود 2. یک نت زینت که در جای نغمۀ اصلی، در آغاز ضرب ظاهر و سپس جذب آن می شود

۱. نغمۀ ناملایم از یک آکورد که در ضرب قوی ظاهر می‌شود و به‌صورت بالارونده یا پایین‏رونده بر روی نغمۀ ملایمِ ضربِ نسبتاً ضعیف‏تر همان آکورد حل می‌شود

💡 توجه شود که در بیشتر موارد «پیش‌آ» بالاتر از نت اصلی قرار می‌گیرد (پیشای فوقانی) که در این صورت «پیشا» به صورت دیاتونیک (به شکل ساده) به کار می‌رود. در صورتی که اگر «پیشا» پایین‌تر از نت اصلی قرار گیرد (پیشآی تحتانی) می‌تواند به صورت کروماتیک یا دیاتونیک بالا برود یعنی «پیشای تحتانی» می‌تواند به صورت ساده یا دیز یا حتی دابل دیز به کار رود. در بسیاری از موارد «پیشآی تحتانی» با نت اصلی نیم پرده فاصله دارد.