پل شکستن

(پُ. شِ کَ تَ ) (مص م. ) کنایه از: بی بهره گردانیدن.

کنایه از: بی بهره گردانیدن.

💡 چون راه دیار دوست بستند بر جوی بریده پل شکستند

💡 درِ «فرخار» بر فغفور بستن به جوی مولیان بر پل شکستن

💡 که چون آری کند ب ر پل شکستن که باشد آن چنان دشوار بستن