پستانی

{mamma} [علوم جَوّ] ابر فرعی به شکل برجستگی های آویزان، مانند پستان های گاو، در سطح زیرین ابر؛ این ابر فرعی اکثراًًً همراه با پرسا و پرساکومه ای و پرساپوشنی و پوشن کومه ای و کومه ای بارا می آید

💡 خوردم ز مادران سخن هر یک شیری دگر ز دیگر پستانی

💡 به لمس پیرزن ماند حضور ناکسان کاول وضو باطل کند و آخر ندارد نار پستانی

💡 چو حکم پرورش از پیشگاه لطف تو یافت صدف نمود به در یتیم پستانی

💡 بفرق صعوه کند چنگ باز، شانه کشی بکام بره کند ناب شیر پستانی

💡 طفل را هر سر انگشت بود پستانی روزی بیخبران دست و دهان می باشد

💡 چو دست نار پستانی بگیرد به پیش نار بستانش بمیرد