پراگند

پخش نمود. پراکند، پراکنده، پراگنده. چو خورشید زد عکس بر آسمان/ پراگند بر لاژورد ارغوان «فردوسی»

💡 چنین گفت کاینت سر کین نخست پراگنده شد تخم پرخاش و رست

💡 همه مهتران جامه کردند چاک بسربر پراگند گودرز خاک

💡 گنهکار پنداشتی خویشتن که باشد پراگنده آن مرد و زن

💡 پراگنده رای و پراگنده دل همه خاک ره ز اشک کرده چو گل

💡 به نزدیک او اسپش افگنده بود برو خاک چندی پراگنده بود

💡 دگر هرکه هست از پراگندگان بدآموز و بدخواه و از بندگان