پاوند

لغت نامه دهخدا

پاوند. [ وَ ] ( اِ مرکب ) بندی که بر پای نهند. بندی باشد که در پای گناهکاران و مجرمان گذارند. ( برهان ). مطلق بندی که بر پای گناهکاران نهند و پابند مغیر آن است نه لغتی در آن. ( رشیدی ). پابند. کند. کنده. زنجیر. زاولانه: ایزد ما را و شما را نگاهدارد از غلها و باوندهای جهل و نادانی. ( کشف اِ ):
عدو را از تو بهره غل و پاوند
ولی را از تو بهره تاج و پرگر.دقیقی.

فرهنگ معین

(وَ ) (اِمر. ) بندی که بر پای گنهکار و مجرم نهند.

فرهنگ عمید

= پابند

فرهنگ فارسی

( اسم ) بندی که برپای گناهکار و مجرم نهند پابند کند کنده.

جمله سازی با پاوند

💡 از نام‌آوران این سرزمین می‌توان ازرا پاوند را نام برد.

💡 در اولین روز عملیات طوفان صحرا، دو جنگندهٔ اف/ای-۱۸ در حالی که عازم عملیات بمباران بوده و روی هرکدام ۴ بمب ۲۰۰۰ پاوندی بارگذاری شده بود، موفق شدند دو میگ عراقی را سرنگون کنند، سپس بمب‌های خود را بر روی اهداف تعیین شده، رها ساختند.

💡 عدو را بهره از تو غل و پاوند ولی را بهره از تو تاج و پر گر

💡 در ۱۹۹۹ شوچنکو با مبلغ ۲۶ میلیون پاوند به آث میلان ایتالیا – یکی از بهترین باشگاه‌های اروپا- پیوست و سریعاً در ترکیب این تیم جا یافت.

💡 در پوشش هست/نیست. این پاوند را پاوند بولی می‌نامیم.

روله یعنی چه؟
روله یعنی چه؟
کماندو یعنی چه؟
کماندو یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز