لغت نامه دهخدا
پاده بان. [ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) گله بان. شبان. چوپان. || پاسبان. نگاهبان.
پاده بان. [ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) گله بان. شبان. چوپان. || پاسبان. نگاهبان.
( ~. ) (اِمر. ) ۱ - گله بان، چوپان. ۲ - پاسبان، نگاهبان.
۱. گله بان، شبان، چوپان.
۲. نگهبان، پاسبان.
( صفت اسم ) ۱ - گله بان چوپان شبان. ۲ - پاسبان نگاهبان.
گله بان شبان
گله بان، چوپان.
پاسبان، نگاهبان.
💡 ای سخت روی و سست قدم چابکی مکن هستی تو پیش یک قدم از گاو پاده بان