وقر

وقر. [ وَ ] ( ع مص ) گران گردیدن گوش. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). گران کردن گوش را. ( منتهی الارب )( ترجمان علامه جرجانی ترتیب عادل بن علی ) ( تاج المصادر بیهقی ). سنگین گردیدن. || شکافتن ساق وکفتن آن شبیه خجکهای چشم و چاههای سنگ و شکافتن آن.( منتهی الارب ) ( آنندراج ). شکافتن استخوان. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ناظم الاطباء ). || با وقار و سنگینی نشستن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). باوقار بودن. || ( اِمص ) گرانی گوش، یا رفتگی شنوایی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ). || وقار. سنگینی. گرانی. ( فرهنگ فارسی معین ).
- وقر نهادن؛ وقع نهادن. معتبر داشتن. ( آنندراج ):
در سلک نظام سخن و جودت انشاء
وقری ننهدبیهده مختصران را.میرزا فصیح ( از آنندراج ).|| مجازاً، حلم و تمکین. ( آنندراج ). || ( اِ ) کینه: فی صدره وقر؛ ای وغر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
وقر. [ وَ ق َ ] ( ع مص ) وقورة. نشستن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
وقر. [ وِ ] ( ع اِ ) بار گران، یا عام است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). ج، اوقار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || بار خر و استر، چنانکه وسق بار شتر. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خروار. ( مهذب الاسماء ). خربار. باری که آن را خر و استر تواندبرداشت، و مقدار آن چهل صاع باشد. ( غیاث اللغات ).
وقر. [ وَ ق ُ ] ( ع ص ) ( رجل... ) مرد بردبار و آهسته کار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).

(وَ ) [ ع. ] (اِمص. ) ۱ - سنگینی، گرانی. ۲ - وقار.

۱. سنگینی.
۲. [مجاز] سنگین و باوقار بودن.
۳. [مجاز] بردباری.
۴. (پزشکی ) [قدیمی] سنگینی گوش و کری.

سنگین وباوقاربودن، بردباری، سنگینی گوش وکری
۱-(مصدر ) سنگین گردیدن گران گشتن. ۲- باوقاربودن. ۳- سنگینی گرانی. ۴- وقار.
مرد بردبار و آهسته کار

[ویکی الکتاب] معنی وَقْرٌ: سنگینی گوش (کلمه وقر به معنای بار سنگین است، و در عبارت َکَأَنَّ فِی أُذُنَیْهِ وَقْراً "(:گویا در دو گوشش وقر است) این است که گویا چیزی به گوشهایش بسته که از شنیدن جلوگیری میکند. بعضی هم گفتهاند: اصلا این کلمه کنایه از کری است )
معنی وِقْراً: بارسنگین (کلمه وِقر به معنای سنگینی بار در پشت و یا شکم است)
ریشه کلمه:
وقر (۹ بار)
«وَقْر» (بر وزن جبر) به معنای سنگینی است که در گوش پدید می آید، و «وِقْر» (بر وزن فکر) به معنای بار سنگین است، و نیز به معنای سنگینی گوش آمده است.
(بروزن فلس) ثقل سامعه.. آنانکه ایمان نمی‏آورند در گوشهایشان سنگینی هست - گوش بدهکار ندارند- قرآن برآنهاسبب کوری دل است. «وَلایَزیدُ الظّالِمینَ اِلّاخَسار» مراد از وقر ثقل معنوی است. وقِر (بروزن جسر) بار سنگین. یا مطلق بار، در صحاح مطلق بار گفته و در قاموس هر دو را آورده البته به تردید.. مراد از حاملات ابرهاست و وقر بار سنگین آنهاست. جوهری گوید: وقر اغلب در باره استر و الاغ و وسق در باره شتر بکار می‏رود. وقار: عظمت. اسم است از توقیر به معنی تعظیم و آن در اصل به معنی ثبوت است (مجمع). «وَقاراً» مفعول «تَرْجُونَ» است عدم رجاء در جای نفی است یعنی: چه شده بخدا عظمت قائل نیستید عظمتی که به بندگی او وا دارد- حال آنکه شما را طور طور آفریده است از خاک، از نطفه، از علقه، از مضغه آیا این طور آفریدن دلیل عظمت نیست که او را عبادت کنید؟ *. تا به خدا و رسولش ایمان بیاورید و او را یاری و تعظیم و تسبیح کنید.

سنگینی، گرانی.
وقار.

💡 گر نمی‌خوردیم بر هم وقر ما خفّت نداشت کرد بیرون ناله را از خانهٔ زنجیر جنگ