تذکرة الاولیاء به قلم فریدالدین عطار نیشابوری، اثری نفیس و کهن به زبان فارسی است که به شرح احوال، مقامات، کرامات و سخنان مشایخ و اولیای تصوف میپردازد. این کتاب به دلیل قدمت و غنای محتوایی، یکی از منابع اصیل و جامع در شناخت تاریخ، اندیشهها و اصطلاحات عرفان اسلامی به شمار میرود و جایگاهی ویژه در متون نثر فارسی داراست.
دکتر منال الیمنی عبدالعزیز، با ترجمهای فصیح و روان، این اثر ارزشمند را به زبان عربی معرّبی کرده است. وی در مقدمه کتاب به اهمیت سهگانه آن اشاره میکند: نخست آن که تذکرة الاولیاء تنها اثر منثور عطار است و شیوه نثرنگاری او را نمایان میسازد؛ دوم آن که از قدیمیترین آثار فارسی در حوزه شرح حال مشایخ صوفیه محسوب میشود؛ و سوم آن که دریچهای به جهان بینی، مفاهیم و آموزههای تصوف میگشاید.
با وجود شهرت و اعتبار گسترده این کتاب در جهان فارسیزبان، پژوهش و ترجمه آن به زبان عربی تا پیش از این محدود بوده است. از اینرو ترجمه حاضر زمینهساز بهرهمندی مخاطبان عربیزبان از این گنجینه عرفانی شده و گامی در جهت معرفی بیشتر این اثر فراتر از مرزهای ایران و زبان فارسی به شمار میرود.