هیچ گاه

هیچ گاه. ( ق مرکب ) هیچ وقت. هرگز:
گر کند هیچ گاه قصد گریز
خیز ناگه به گوشش اندر میز.خسروی.

(ق مر. ) هیچ وقت، هرگز.

۱. هیچ وقت.
۲. هرگز.

هیچوقت هرگز.

💡 تا هیچ گاه کارلسان ناید از بصر شکر فشان بتهنیت جشن تو شفاه

💡 ربیع بن خیثم را گفتند: هیچ گاه ندیدیمت که کسی را غیبت کنی؟ گفت: آنچنان از حال خود خوشنود نیستم تا بسرزنش مردمان پردازم. آنگاه چنین سرود:

💡 تمام عمر من اندر غم جوانان رفت که هیچ گاه ازایشان نبود شاد دلم

💡 گویدت کای جان گداز عمر کاه هیچ خیر از تو ندیدم هیچ گاه

💡 از طلب فارغ نبودم هیچ گاه روز روز و هفته هفته ماه ماه

💡 هیچ گاهی به سوی بند نیایی، آری هیچ کاری به مراد دل درویش نرفت