هندواروپایی

مردمی از نژاد سفید که از هند تا اقصی نقاط اروپا پراکنده شده اند و آن ها را به هشت شعبۀ آریایی، یونان و مقدونی، ارمنی، آلبانی، ایتالیایی، سلتی، ژرمنی، لیتوانی و اسلاوی تقسیم کرده اند.

هند و اروپایی
یعنی حاصل ترکیب زبان هندی و اروپایی که دانشمندان زبان‌شناس زبان فارسی را به همین عنوان می‌شناسند. گاهی نیز تحت عنوان هند و آلمانی معرفی شده است، بر اساس فرضیه‌ئی، متکلمان زبان مزبور منشاء هندی داشتند و تا اروپا سرایت کردند، اما فرضیه فوق قابل اعتماد نیست.

💡 با مهاجرت و تسلط سیاسی، گروهی از قبایل آریایی تبار از قرن سوم قبل از میلاد از آسیای میانه، به این مناطق، زبان‌های قبلی این منطقه از بین رفته، و جای خود را به زبان‌های آریایی(هندواروپایی)دادند.

💡 ریشهٔ نام، واژهٔ نیا-هندواروپایی ما به معنی «مادر» است.

💡 راسموس راسک، «اوگوست اشلایشر» (که البته بعدها از این نظریه انصراف داد)، و «فرانتس بپ» آن را مطرح کرده ‌بودند و «هاینریش هوبشمان»، دانشمند و زبان‌شناس نام‌دار، در مقاله‌ای با عنوان «موقعیت زبان ارمنی در میان زبان‌های هندواروپایی» (که در ۱۸۷۷ م منتشر کرد)، این نظریه را تغییر داد.