هم خواب. [ هََ خوا / خا ] ( ص مرکب ) دو تن که در یک بستر خوابند. || ملازم. همراه. که پیوسته باکسی باشد: با این همه چهار دشمن متضاد ازطبایع با وی همراه، بلکه همخواب. ( کلیله و دمنه ).
|| آمیخته. مخلوط:
گلت چون با شکر همخواب گردد
طبرزد را دهان پرآب گردد.نظامی.
زنی که با شوهر خود در یک بستر می خوابد، هم بستر.
💡 من غرقه به خون بی تو و توبا دگران همخانه و همخوابه و هم گرمابه
💡 به پاسخ بدوگفت: این لابه چیست؟ چنین زاری ازبهر همخوابه چیست؟
💡 نشنیده کس داماد همخوابۀ خاک این قصه ای ناشاد شد از تو مشهور
💡 چون من همخوابه در نیکویی طاق ندیده است و نبیند چشم آفاق
💡 شوق همخوابگی ات رهزن بیداری شد سر به بالین تو مخمل نهد از دولت خواب
