هله

هله. [ هََ ل َ / ل ِ ] ( صوت ) هان. هین. الا. هلا. حرف تنبیه است به معنی آگاه باش، توجه کن، به هوش باش:
گفت این بار ار کنم این مشغله
کاردها در من زنید آن دم هله.مولوی.

(هَ لَ ) [ په. ] (اِ. ) هذیان، حرف بیهوده.
( ~. ) (اِصت. ) حرف تنبیه، هلا.
(هِ لِ ) فعل امر از هلیدن: بگذار، دست بردار.

ای، الا.
کلمۀ امر از هلیدن، بگذار، دست بردار.

هلا، ای، الا، کلمه تنبیه
(صفت ) حرف تنبیه هلا
نموداری ماه نو

هِلِه (Helle)
در اساطیر یونان، دختر آتاماس، شاه تسالی، و خواهر فروکسس. هِلِه و برادرش سوار بر قوچی با پشم زرین، از خانۀ اینو، نامادری سنگدل شان، گریختند؛ او به دریا افتاد و غرق شد و ازاین رو نامش در عبارت هِلِسپونت(دریای هِلِه) ماندگار شد.

هذیان، حرف بیهوده.
حرف تنبیه، هلا.
فعل امر از هلیدن: بگذار، دست بردار.

💡 نم اندیشه بیا قلزم اندیشه نگر صورت چرخ بدیدی هله اکنون جان بین

💡 در بخش عملکرد ضعیف استقلال در طول دوران عمر این باشگاه باید نوشت که استقلال در ۹ وهله متفاوت در سه بازی متوالی طعم شکست را چشیده است.

💡 هله آن به که خوری این می و از دست روی تا به هر جا که روی خوشدل و سرمست روی

💡 تا ابد صید دو عالم‌گر تپد در خاک و خون بهلهٔ ناموس از دستش‌ که بیرون می‌کند

💡 من تو را ماه گرفتم هله خورشید توی در خسوفی گر از این برج و بدن بگریزی

💡 ز دست کوته خود ناامید چون باشم؟ که جای بهله کوتاه دست بر کمرست