هف

هف. [ هََ ] ( اِ ) کارگاه جولاهی. ( برهان ). کارگاه جولاهی باشد که بفتری نیز گویند. ( سروری ). || و بعضی شانه جولاهی را گفته اند. ( برهان ).
هف. [ هََ ف ف ] ( ع مص ) وزیدن باد که شنیده شود آواز وی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
هف. [ ] ( علامت اختصاری ) در منطق رمز است از «هذا خلف ». ( یادداشت مؤلف ).
هف. [ هَِ ف ف ] ( ع ص، اِ ) کشت از وقت درو گذشته که دانه ها از وی ریخته باشد. || ابر تنک بی آب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || کفچلیزهای بزرگ.( منتهی الارب ). وعامیص الکبار. ( اقرب الموارد ). || مرد سبک. ( منتهی الارب ). || شهد تنک. ( منتهی الارب ): شهدة هف؛ که در آن عسل نباشد. ( اقرب الموارد ). || لانه سبک کم عسل یا بی عسل. || هرچیز سبک میان کاواک. ( منتهی الارب ).

(هَ ) (اِ. ) کارگاه جولاهی.

۱. کارگاه بافندگی.
۲. شانۀ بافندگی.

(اسم ) ۱- کارگاه جولاهی دستگاه نساجی بفتری. ۲- شان. جولاهی.
کشت از وقت درو گذشته که دانه ها از وی ریخته باشد ابر تنک بی آب

کارگاه جولاهی.

💡 بهر هفته بخور شیرین و چربی درین معنی مکن با نفس حربی

💡 بمن ده، که کرمان بدود و بداد ستانم بیک هفته از هفت واد

💡 چو از حبس این چار ارکان گذشتم طربگاه جز هفت طارم ندارم

💡 از امر سالار عجم فرمانروای ملک جم فصل ادب اصل کرم کهف امل حرز امان

💡 خدایگانا هر ساعتم ز هفت افلاک عقوبتی و عذابی رسد به هفت اندام