نیلوفری

نیلوفری. [ ف َ ] ( ص نسبی ) منسوب به نیلوفر. به رنگ نیلوفر. کبود. آبی آسمانی. ( یادداشت مؤلف ). لاجوردی. ( فرهنگ فارسی معین ):
نکوهش مکن چرخ نیلوفری را
برون کن ز سر باد خیره سری را.ناصرخسرو.درخت تو گر بار دانش بگیرد
به زیر آوری چرخ نیلوفری را.ناصرخسرو.تا بود گردان به گرد خاک آسایش پذیر
چنبر گردون بی آسایش نیلوفری.سوزنی.فریب گنبد نیلوفری مخور که کنون
اجل چو گنبد گل برشکافدت عمرا.خاقانی.گنبد نیلوفری گنبده گل شود
پیش سنانت کز اوست قصر ممالک متین.خاقانی.سحرگه برآمد به نیک اختری
گل سرخ بر طاق نیلوفری.نظامی.- نیلوفری چشم؛ کبودچشم. ( آنندراج ):
مرا افکنده در دریای غم نیلوفری چشمی
که چون خورشید عالم سوز زرین است مژگانش.صائب.

کبودرنگ، آسمانگون، لاجوردی.

(صفت ) منسوب به نیلوفر: برنگ نیلوفر لاجوردی. یا چرخ گنبد نیلوفری. آسمان: (( آفتاب دین برون از گنبد نیلوفرست پر بر آز داد و دانش بو کزو بیرون ( سنائی. مصف. ۳۳۷ )

💡 در عشق چو گل فتاده از دست به دست چون نیلوفری عاشق و خورشیدپرست

💡 آنکه رایش را موافق گیتی پیمان‌شکن وانکه حکمش را متابع گنبد نیلوفری

💡 گنبد نیلوفری گنبدهٔ گل شود پیش سنانت کز اوست قصر ممالک حصین

💡 هر شب به دست قادری بر گلشن نیلوفری از غایت صنعتگری گوهر فشان سبحانه

💡 نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین چشم زرین چنگ آن غارتگر دین را ببین

💡 روز رزم از خون دشمن بشکفاند ارغوان ورچه رنگش درکبودی هست چون نیلوفری