نگین

نگین. [ ن ِ ] ( اِ ) گوهر و سنگ قیمتی که به روی انگشتری نصب کنند. ( ناظم الاطباء ). فص. نگینه. ( یادداشت مؤلف ). فیروزه و لعل و یاقوت و الماس یا دیگر سنگهای قیمتی که در نگین دان حلقه انگشتری کار بگذارند

(نِ ) (اِ. ) ۱ - سنگ قیمتی که روی انگشتر نصب کنند. ۲ - مُهر پادشاهان.

۱. آنچه بر روی انگشتری نصب کنند: نگین تویی و چو انگشتری ست ملک جهان / بها و قیمت انگشتری بود ز نگین (امیرمعزی: ۵۵۷ ).
۲. [قدیمی] سنگ قیمتی و گوهر که بر روی چیزی نصب کنند.

آنچه که روی انگشتری سوارکنند، سنگ قیمتی، نگینه
( اسم ) ۱ - گوهروسنگ قیمتی که بر انگشتری یا زیور دیگر کار گذارند: نگین تویی و چو انگشتری است ملک جهان بها و قیمت انگشتری بود زنگین. ( معزی ) ۲ - ( من باب ذکر جزئ و اراده کل ) انگشتری. ۳ - مهرشاهی.یابزیرنگین آوردن. باطاعت آوردن منقاد ساختن.

نشریۀ سیاسی، ادبی، هنری، اجتماعی، چاپ تهران. به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی محمود عنایت و سردبیری محمدعلی تحویلی، از ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۸ش، ماهانه منتشر می شد. مجلۀ نوپرداز نگین یکی از مجله های معروف بوده و شهرتی همانند مجلۀ فردوسی داشته است. بعد از تعطیلی مجلۀ فردوسی، نگین در تیراژ بیشتر و هفتگی منتشر می شد. جزوۀ شعر، که نخستین نشریۀ ویژۀ شعر نو بود، در شمارۀ نهم ضمیمۀ مجلۀ نگین منتشر شد.

💡 تخم فتنه است خال و در ره دل رخ رنگینش فتنه‌زار بود

💡 خواهید که از خاک برآیم پس صد سال از میکده بوی می رنگین به من آرید

💡 بر آن سنگین دلت از بس فغان کرد دلم گفتی که کوبد آهن سرد