نواد

نواد. [ ن َ ] ( اِ ) سوراخی را گویند مانند مخزنی به جهت پنهان کردن چیزها. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). || به معنی زیان هم هست که به عربی نقصان گویند، و به معنی زبان هم به نظر آمده است که عربان، لسان خوانند، و ظاهراً در این دو معنی تصحیف خوانی شده باشد. ( از برهان قاطع ). نواد که در برهان [ قاطع ] آمده لفظ مجعول و غلط است. ( یادداشت مؤلف ). از برساخته های دساتیر است. رجوع به فرهنگ دساتیر ص 271 شود.
نواد. [ ن ُ ] ( ع مص ) نودان.( منتهی الارب ). به هر سو خمیدن از خواب. ( آنندراج ). نَوْد. ( از اقرب الموارد ). نیز رجوع به نَوْد شود.

نودان. به هر سو خمیدن از خواب.

💡 نهال او را از نکته و نوادر برگ درخت او را از حکمت و معانی بار

💡 دیوان توست یا که پس از کشتگان جنگ رختی به خانوادهٔ سرباز می‌دهند

💡 رشحهٔ فیضش کشد زر ز مسامات ارض تا با بد مشنواد بوی بهار این خزان

💡 تا بصد سال دگر زین همه خلقان جهان از نوادر بود ارزنده بماند یک کس

💡 ای تو جویای نوادر داستان هم فسانهٔ عشق‌بازان را بخوان