لغت نامه دهخدا
نواخانه. [ ن َ ن َ / ن َ ن ِ] ( اِ مرکب ) زندان. ( غیاث اللغات ) ( انجمن آرا ) ( ناظم الاطباء ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بندی خانه. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ). محبس. ( انجمن آرا ):
ببوسی گرت عقل و تدبیر هست
ملکزاده را در نواخانه دست.سعدی ( انجمن آرا ).