خیری خطائی

خیری خطائی. [ ی ِ خ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوع سیاه خیری است و در مداوا کمتر مستعمل است. رجوع به خیری شود.

نوع سیاه خیری است و در مداوا کمتر مستعمل است.

💡 خطائی نکردم به‌حمدالله آنجا که اینجا ز بیم خطا می‌گریزم

💡 برانم که پاداش من این نبود خطائی اگر رفت، چندین نبود

💡 در حضرت قهر تو خطائی نتوان کرد در مشهد عفو تو خطاکار توان بود

💡 ای عارف گوینده، نوائی برگو یا قول درست، یا خطائی برگو

💡 گر که بود سهو و خطائی در آن عفو‌ امید است ز خوانندگان

💡 نه هندو که ترک خطائی به نام به دزدیدن دل چو هندو تمام