نضرت

نضرت. [ ن َ رَ ]( ع اِمص ) تازگی. ( غیاث اللغات ). نضرة. رجوع به نَضرَة شود: یا در چمن دل او خضرتی و نضرتی ظاهر شود. ( سندبادنامه ص 53 ). حرقت حرفت ادب در او رسیدو در نضرت جوانی و حسرت امانی و عنفوان زندگانی فروشد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 391 ). تکیه بر قوت و شوکت زدن و به نضرت حال و خضرت وقت مغرور گشتن از فضیلت عقل و نهج رشد دور است. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 161 ).
نضرة. [ ن َ رَ ] ( ع اِمص ) تازگی. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ). تازه روئی. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( دهار ). خوبی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). شکفتگی درخت. شکفتگی روی. نضارت. حسن لون در نعمت. ( یادداشت مؤلف ). || نعمت. زیست. توانگری. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || ( مص ) تازه روی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان علامه جرجانی ص 100 ). نَضر. ( اقرب الموارد ). رجوع به نضر و نضارت شود. || تازه روی شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( ترجمان علامه جرجانی ص 100 ). تازه و با آب شدن. ( یادداشت مؤلف ). نضر. ( اقرب الموارد ). رجوع به نَضر و نضارت شود.

(نَ رَ ) [ ع. نضرة ] (اِمص. ) تازگی و شادابی و خرمی (گیاه، انسان ).

۱. تروتازه و شاداب شدن.
۲. شادابی و خرمی گیاه.

تروتازه وشاداب شدن، شادابی وخرمی وگیاه یادرخت
( اسم ) تازگی و شادابی و خرمی ( گیاه انسان ): گفتند این نبات در خضرت نضرتی داشت و بمیوه سربفراشت.

تازگی و شادابی و خرمی (گیاه، انسان)

💡 و هوائه ربیع نضرت به جنان و جنانه محیط و جنانه جنانی

💡 کدام پیک همایون رساند از خواجو بحضرتی که بنضرت بود بهشت برین

💡 هوا ز نکهت بویندگان او تبّت زمین ز نضرت بینندگان او فرخار

💡 با همه نضرت و سیرابی گلهای بهشت شاخ خضرای دمن تحفه برضوان که برد

💡 باقی عمر در آن حضرت بانضرت گذرانم و نص محیای محیاکم و مماتی مماتکم برخوانم، چون بر منوال این عزیمت در مهد منازل بخفتم و خاک مراحل بدیده برفتم.

💡 پس فرمود: بدانید که خاطر مرا به جانب این فرزند، نظری عظیم و التفاتی تمام است و تا این غایت منتظر می بودم که در ریاض طبع او نهالی از عقل به ثمره علم رسد یا در چمن دل او خضرتی و نضرتی ظاهر شود که به سمت علم موسوم و مذکور گردد.