ندید

ندید. [ ن َ ] ( ع اِ ) مانند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( دهار ). همتا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسماء ). ند. ( اقرب الموارد ). نظیر. ( غیاث اللغات ). شبیه. عدیل. مثل. ج، نُدَداء، انداد:
شمه خلق تو است آنک او را
نکهت عنبر و ند نیست ندید.سوزنی.کآدمی کو بود بی مثل و ندید
دیده ابلیس جز طینی ندید.مولوی.کسب شکرش را نمی دانم ندید
تا کشد شکر خدا خلق جدید.مولوی.- بی ندید؛ یکتا. بی همتا. بی نظیر. بی مانند. بی مثل. بی عدیل:
ما کنون دیدیم شه ز آغاز دید
چندمان سوگند داد آن بی ندید.مولوی.از میان پای استوران بدید
دامن پاک رسول بی ندید.مولوی.راتبه ی ْ جانی ز شاه بی ندید
دم به دم در جان مستش میرسید.مولوی.|| ( مص ) نَدّ. رجوع به نَدّ شود.
ندید. [ ن َ ] ( ن مف مرکب ) نادیده. ندیده.نوکیسه. تازه به عرصه رسیده. رجوع به ندیده و نیز رجوع به ندیدبدید شود. || ( مص مرخم منفی، اِمص ) ندیدن. مقابل دید به معنی دیدن. || انکار. عدم قبول. عدم رغبت. بی عنایتی. ( یادداشت مؤلف ).
- چشم ندیدش به کسی افتاده است؛ چشم دیدن او را ندارد.

(نَ دِ ) (اِ. ) همتا، مانند.

ندیده، نادیده.
نظیر، مانند، همتا.

نظیر، مانند، مثل، همتا، نددائ جمع
( صفت ) مانندهمتاجمع:نددائ.

همتا، مانند.

💡 گوید که خدا بینم از آن روی به پرسید گر گفت بدیدم به خدا هیچ ندیده است

💡 که هر جانب که روز و شب رسیدم ندیدم جز رخت در هر چه دیدم

💡 بسوخت سینه ندیدم اثر ز آه سحر ز من گذشت، کسی بعد از این دعا نکند

💡 وزیر از به بسی چون نار خندید که درد خویشتن را زان بهی دید

💡 ندیده‌ستم شبی هرگز چو امشب که آمد جان من صد باره بر لب